گروه توسعه عروسک محلی

ایران در زمره کشورهایی است که سابقه طولانی و غنی در زمینه افسانه ها، ضرب المثل ها، متل ها و قصه ها دارد و ضروری است تا با حفظ نمادهایی همچون عروسک های محلی که حامل و پیام رسان این افسانه ها هستند در حفظ و پاسداشت فرهنگ بومی و ملی خود گام هایی بیشتری بر داشته و کودکان و نوجوانان را با این گنجینه های ارزشمند بیش از پیش آشنا کرد.دُختُ لوك’ نمادي از هنرنمايي مادران هرمزگاني است كه بدون در اختيار داشتن امكانات خاص و در دنيايي به دور از اسباب بازي‌هاي صنعتي و مدرن، با ابزارهاي ابتدايي عروس و دامادهايي از جنس فرهنگ خودشان مي‌ساختند تا در روزهاي گرم و طولاني تابستان نشاط و سرزندگي را به زندگي كودكانشان هديه كنند.
دُختولوک (دُهتولوک) و مَردولوک عروسکهای مرد و زنی هستند که اهالی استان هرمزگان از چوب درخت مهر یا خرما و اضافه های پارچه برای کودکانشان میسازند. این عروسک ها لباس هایی همانند زنان جنوبی بر تن دارند؛ “دُهتولوک” نام عروسکی متعلق به استان هرمزگان است که با پارچه ساخته می شود. “دُهتو” در زبان محلی به معنی دختر و” لوک “به معنی کوچک است. اسکلت بدن عروسک ها از چوب بستنی است که به دور آن پارچه پیچیده شده است. یکی از عروسک ها دختر و دیگری پسر است که عروس و داماد محسوب می شوند. دختولوک به زبان محلی به معنای دخترک است که به عروسک های بومی اطلاق می گردد.
عروسك دُختُ لوك قشم به عنوان دومين عروسك ملي با شماره ۱۱۰۱ در سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري كشور به ثبت رسيده است. در حالیکه جای خالی آن بشدت در غرفه های صنایع دستی دیده میشود. و امروزه با سازو کاری نامناسب و بدون توجه به پوشش غنی زنان  جزیره هرمز ساخته  میشود در حالیکه می تواند در جریان انتقال فرهنگی در زمینه  شناسایی پوشش زنان جزیره هرمز نقش تاثیر گذاری داشته باشد.
لذا در جهت حفظ و احیای این فرهنگ بومی که امروز با ترویج نادرست پوشش زنان هرمز در حال تحریف و فراموشی است  سعی کارشناسان و تسهیلگران بر ان بود تا بتوانند زنان، دختران و نوجوانانی که در این زمینه مشغول به فعالیت هستند را شناسایی و یکی از گروه های توسعه را به این امر اختصاص دهند.

در جهت تشکیل گروه توسعه دخت لوک اقدامات ذیر صورت گرفت:

  • ترسیم شبکه مشاغل توسط کارشناسان؛
  • ارزیابی بازار، شناسایی  بازار فروش محصولات صنایع دستی- عروسک محلی ؛
  • شناسایی گروه های فعال و علاقمند در حوزه ی خیاطی خصوصا دخت لوک؛
  • آسیب شناسی عروسک محلی دختولوک،
  • استخراج نیازهای آموزشی اعضاء گروه؛
  • تشکیل و انصراف اعضاء در خصوص عدم تفاهم در تهیه عروسک دختولوک
  • فعالیت مجدد اعضاء علاقمند به تولید عروسک محلی،
  • رایزنی با انجمن های دوستدار کودک در خصوص حمایت از عروسک محلی؛
  • برنامه ریزی جهت ورکشاپهای آموزشی ؛
  • رایزنی با اساتید دانشگاه بندر عباس در خصوص آموزش تخصصی دختولوک؛
  • برگزاری جلسه تهیه و تدوین آئین نامه داخلی گروه  توسعه دختولوک.
 
  1. گروه توسعه زری بافی ظریف

گلابتون‌دوزی، خوس‌بافی، کمه‌دوزی به‌عنوان رشته‌های محبوب صنایع دستی در جزیره هرمز می باشد.
 گلابتون در اصطلاح سوزن دوزي به دوختي گفته مي شود كه در آن با استفاده از نخ گلابتون و پولك تخت كوچك طلايي يا نقره ، در اطراف قالبي كه از سوراخ كردن در وسط يك پولك گرد بزرگ بدست مي آيد ، قلاب زده مي شود بطوري كه پولك هاي ريز و نخ گلابتون روي قالب را مي پوشانند تا اينكه طرح و نمايي از گل هاي كوچك را نشان دهد اين گل ها مسلسل و در كنار يكديگر قرار گرفته و نواري را بوجود مي آورند .
 اين دوخت داراي تاريخچه ي مشخصي نيست ولي آنچه كه مسلم است از دوره ي صفوي به بعد در ميان دوخت هاي استان هرمزگان از رواج كامل برخوردار بوده است در آن زمان در اكثر شهرهاي استان هرمزگان اين دوخت براي تزئين : روسري ها ، يقه لباس ، پاي دامن و شلوار و مچ و آستين به كار گرفته مي شد ولي اكنون اين دوخت در شهرهاي بندر لنگه ، ميناب و بندر عباس رايج مي باشد .

گلابتون‌دوزی

گلابتون‌دوزی نوعی رودوزی سنتی است که با نخ «گلابتون» انجام می‌شود. جنس این نخ طبیعی و دارای روکش فلزی زرد یا سفید است. از این نخ با کمک قلاب، نقوش متنوعی را روی پارچه می‌دوزند.از پارچه‌های گلابتون‌دوزی‌شده برای دوختن لباس‌های محلی استفاده می‌شود. گلابتون‌دوزی غالبا روی لباس، یقه، پیراهن، آستین و لبه‌ی آستین انجام می‌شود.

خوس‌بافی

خوس‌بافی توسط نوارهای نقره‌ای باریک ‌روی پارچه‌ی توری ریزبافت (پارچه‌ی شیشه‌ای) انجام می‌شود و به‌وسیله‌ی آن روی پارچه، ستاره‌های فلزی می‌دوزند. از این هنر برای برای تزیین مقنعه، جلبیل (روسری کوچک) یا دستار(چادر زنانه) استفاده می‌کنند. معمولا پارچه‌ای که روز آن خوس‌بافی انجام می‌شود، سیاه است و گاهی رنگ‌های سبز یا زرشکی دارد. اگر این نوارها کلفت باشند، به آن هنر شک‌بافی می‌گویند.

کمه‌دوزی

یکی از رشته‌های مشهور صنایع دستی در هرمزگان  و خصوصا در جزیره هرمز را کمه‌دوزی است. در کمه‌دوزی پارچه‌ای را دور دایره‌ای الک‌مانند که به آن «کمان» می‌گویند می‌پیچند. سپس دور دایره را محکم با طناب می‌بندند تا مانند دف شود، با این تفاوت که به جای دف که دور آن پوست است، دور این کمان، پارچه قرار دارد. بعد از این‌که پارچه روی کمان محکم شد، روی آن نقاشی می‌کشند. سپس پارچه را از کمان جدا می‌کنند. گاهی نقاشی از خود پارچه هم بریده و استفاده می‌شود گاهی هم همان پارچه را برای شلوار، کیف و … به کار می‌برند.
زنان جزیره هرمز  کارهای خانه داری و صنایع دستی از قبیل زری بافی، خوس بافی، کمه زنی اشتغال دارند .ولی به دلیل ناتوانی زنان در شناخت بازار و سلیقه مشتریان توان رقابت در بازارهای داخلی و خارجی را ندارند و تنها وسیله ای برای امرار و معاش روز مره خود می باشند. لازم بر آن بود که یکی از گروه های توسعه به این امر اختصاص داده شود.
لذا در جهت حفظ و احیای این فرهنگ بومی که بتواند در تامین نیازهای زنان و معیشت خانواده نقش مهمی داشته باشد  سعی کارشناسان و تسهیلگران بر آن بود تا بتوانند زنان، دختران و نوجوانانی که در این زمینه مشغول به فعالیت هستند را شناسایی و یکی از گروه های توسعه را به این امر اختصاص دهند.

در جهت تشکیل گروه توسعه  صنایع دستی اقدامات ذیر صورت گرفت:

  • ترسیم شبکه مشاغل توسط کارشناسان؛
  • ارزیابی بازار، شناسایی  بازار فروش محصولات صنایع دستی- زری بافی، کمه زنی، گلابتون، شک دوزی، خوس بافی؛
  • شناسایی گروه های فعال و علاقمند در حوزه ی خیاطی خصوصا دختلوک؛
  • استخراج نیازهای آموزشی ؛
  • تشکیل گروه توسعه زری بافی
  • انتخاب نام ، رئیس و دبیر گروه و تشریح وظایفه هر یک از آنها
  • آموزش کار گروهی و رهیافت های مشارکت، مهارت کار تیمی، هدف گذاری،
  • تدوین قوانین و پیش نویس آئین نامه داخلی و تشکیل صندوق پشتیبان محلی
  1. گروه توسعه مُم گپو و بَپ گپو

حصیر بافی از جمله بافته های زنان و مردان روستایی استان های هرمزگان است که هنوز در برخی از روستاهای میناب ، بشاگرد و حاجی آباد رایج است؛ این هنر که نخستین گام انسان های اولیه در زندگی اجتماعی محسوب می شود از شیوه‌های مبتدی قالی بافی به شمار می رود. هنر حصیربافی در هرمزگان رو به زوال است و گسترش آموزش رشته حصیربافی در هرمزگان ضروری است. حصیر از گذشته تا به امروز مصارف متنوع و گوناگونی چون کیف، سبد نان، زنبیل ، سبد میوه، زیرانداز، داشته است و از سبد برای جمع آوری خرما ، آجیل و سبزی از آن استفاده می کردند. کارگاه های آموزشی حصیربافی در سطح استان به ویژه در مناطقی که این صنعت رونق دارد باید ایجاد شود و با آموزش می توان این هنر با ارزش را حفظ و به نسل آینده منتقل کرد.
لذا در جهت حفظ و احیای این فرهنگ بومی که بتواند در تامین نیازهای زنان و معیشت خانواده نقش مهمی داشته باشد  سعی کارشناسان و تسهیلگران بر آن است تا بتوانند زنان، دختران و نوجوانانی که در این زمینه مشغول به فعالیت هستند را شناسایی و یکی از گروه های توسعه را به این امر اختصاص دهند.

در جهت تشکیل گروه توسعه  صنایع دستی اقدامات زیر صورت گرفت:

  • جلسه با خانم زارع مسئول بهزیستی جزیره هرمز و دریافت لیست اسامی معلولین و زنان سرپرست خانوار جهت تشکیل گروه توسعه؛
  • نیاز سنجی بومی از مدیران بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی از زنان سرپرست خانوار و معلولین نیازمند به اشتغال مددجویان؛
  • برگزاری کارگاه شناخت، تحلیل، تصمیم با مددجویان بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی (ره)؛
  • ارزیابی بازار و شناسایی  بازار فروش محصولات کاش و پیش( محصولات حصیر بافی) با مددجویان؛

ارائه پیشنهاد گروه مبنی بر  کار جمعی در خصوص  آموزش توسط استاد ماهر و فراهم کردن زمینه جهت تولید و فروش محصولات کاش و پیش؛

  • تصمیم گیری جمعی مبنی بر تشکیل گروه کاش و پیش ( گروه توسعه )؛
  • پیشنهاد یکی از فعالان فروش صنایع دستی مبنی بر حمایت از تولیدات این گروه جهت فروش و ارائه در نمایشگاه های داخل و خارج از کشور؛
  1. گروه توسعه جزیره هنر ( هنرهای تجسمی)

طی بررسی و پژوهش های باستان شناسی در استان هرمزگان، در حال حاضر پیشینه ساخت و وجود کوره هائی جهت پخت سفال منطقه به هزاره سوم پ.م (۵ هزار سال قبل) می رسد ، طی دو فصل بررسی و شناسائی باستان شناسی در شهرستان میناب و یک فصل کاوش باستان شناسی در این شهرستان همچنین شهرستان رودان، آثار بدست آمده در این منطقه، ابزار و ادوات این رشته، چرخ سفالگری که با دست به حرکت در می آید و… بیانگر قدمت سفالگری این خطه است.
بررسی فعالیت و کسب و کار آنان و همچنین آسیب شناسی و  تاثیر هنر  در جزیره هرمز بررسی شد .
مذاکره در خصوص ارتباط باورهای مردم و طراحی المان های سفالی با افراد گروه هنر جزیره و همین طور ارزیابی نقش گروه مذکور و تاثیر آن در گردشگری شهری وگردشگری دریایی صورت گرفت.
ارائه پیشنهاداتی درگروه مبنی برکار جمعی در خصوص  آموزش توسط استاد ماهر و زمینه جهت تولید و فروش محصولات  سفال فراهم شد. تصمیم گیری جمعی مبنی بر تشکیل گروه  هنری( گروه توسعه) انجام گرفت.
  • شناسایی گروه هنر جزیره و بررسی فعالیت و کسب و کار آنان؛
  • آسیب شناسی و بررسی تاثیر هنر  در جزیره؛
  • مذاکره در خصوص ارتباط باور های مردم و طراحی المان های سفالی؛
  • ارزیابی نقش گروه هنر جزیره و تاثیر آن در گردشگری شهری و گردشگری دریایی؛
  • ارائه پیشنهاد گروه مبنی بر کار جمعی در خصوص  آموزش توسط استاد ماهر و فراهم کردن زمینه جهت تولید و فروش محصولات  سفال ؛
  • تصمیم گیری جمعی مبنی بر تشکیل گروه هنری( گروه توسعه)؛
 
  1. . گروه توسعه کندوره ( دوخت و تزدین لباس)

خیاطی در صنایع دستی هرمزگان نقش جدی و اساسی دارد . هنر خیاطی در بسیاری موارد با هنرهای دیگر مانند زری دوزی، کمه زنی، کندوره ، ودو ، گلابتون، خوس بافی و  غیره در ارتباط است چرا که کندوره زنی و یا تمام هنرهای دستی و سوزن دوزی تنها بر قامت لباس ها دیده میشود. پس از آسیب شناسی اولیه صنایع دستی زنان جزیره هرمز که آنرا غیر قابل رقابت در بازهای جهانی میکند عدم آشنایی و عدم مهارت زنان در زمینه  خیاطی می باشد. لذا در ابتدای امر  تعدادی از فعالین و علاقمندان که در زمینه خیاطی مهارت کافی و لازم را داشتند شناسایی و  شبکه مشاغل به این افراد آموزش داده شد.

جهت تشکیل گروه توسعه خیاطی اقدامات ذیل انجام گرفت : 

  • ترسیم شبکه مشاغل توسط کارشناسان؛
  • ارزیابی بازار، شناسایی  بازار فروش محصولات صنایع دستی ؛
  • شناسایی گروه های فعال و علاقمند در حوزه ی خیاطی خصوصا کندوره بافی؛
  • استخراج نیازهای آموزشی زنان در حوزه ی خیاطی؛
  • برگزاری کارگاه شناخت، تحلیل، تصمیم با بانوان جزیره ؛
آموزش فعالیت کار گروهی،  نحوه همکاری به منظور تامین منافع جمعی، نحوه تصمیم گیری مشارکتی، مسئولیت پذیری،  تقویت همبستگی و انسجام گروهی، پس انداز کردن،  شناخت نیازهای اولیه،  فرهنگ گردشگری و غیره در این گروه صورت گرفت .
 نام این گروه با توجه به فعالیتشان کندوره که نوعی لباس محلی است  نام گرفت.
 این گروه پس از تشکیل  شبکه مجازی  ایده پردازی و تبادل اطلاعات دارند . و قصد دارند تا آخر دی ماه صندوق پشتیبان خود را راه اندازی نمایند.

 

  1. گروه توسعه کالنگ

از دوران پیش از تاریخ صدف‌ها به عنوان یک منبع غذایی، در تمدن‌های مخالف شناخته شده که در کنار رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، دریاها و اقیانوس‌ها به چشم می‌خوردند.  به تدریج و با گذشته زمان، انسان‌ها به منظور ساخت زیورآلات به سوی این گوهر ارگانیک جذب شدند. چراکه صدف‌ها با دوام بوده و با آسانی به شکل زیورآلات رایج در آن زمان تبدیل می‌شدند. امروزه نیز صدف‌ها به گوهری محبوب در میان مردم تبدیل شده، این گوهر زیبا به شکل مات، شفاف و همچنین در رنگ‌های مختلف دیده می‌شوند. رنگ رایج در بین جواهرات صدف سفید بوده اما انواع طیف خاکستری، قهوه ای ، زرد ، نارنجی و صورتی نیز به چشم می‌خورد. 
فراوانی، قیمت پایین و در دسترس بودن این گوهر سبب شده تا از صدف به صورت عمده در تولید جواهرات، وسایل تزئینی، انواع مهره و . . . استفاده شود. 
«صدف» نه تنها سوغات هرمز که یادگار هرمزگان است اما زنان جزیره، صدف‌ها را به رشته می‌کشند، تراش می‌دهند و با آن زیورآلات می‌سازند تا این یادگار را ماندگار کنند.اغلب از صدف‌های مروارید در ساخت زیورآلات استفاه شده، اما گاهی انواع مختلفی از این گوهر یکی از اصلی ترین موارد در تولید جواهراتی بوده که به خریداران محلی و گردشگران عرضه می‌شود.

جهت تشکیل گروه توسعه خیاطی اقدامات ذیل انجام گرفت : 

  • ترسیم شبکه مشاغل توسط کارشناسان؛
  • ارزیابی بازار، شناسایی  بازار فروش محصولات صنایع دستی ؛
  • شناسایی گروه های فعال و علاقمند در حوزه ی خیاطی خصوصا کندوره بافی؛
  • استخراج نیازهای آموزشی زنان در حوزه ی خیاطی؛
  • برگزاری کارگاه شناخت، تحلیل، تصمیم با بانوان جزیره ؛
  • استخراج مشکلات و راهکارهای گروه کالنگ
  • انتخاب نام گروه
  • انتخاب رئیس و دبیر گروه
  • آموزش دوره های اقتصادی و برند سازی
  • آموزش دوره های تخصصی صدف آرائی توسط اعضاء گروه
  • معرفی گروه کالنگ به گروه تخصصی آموزشی صدف
  1. گروه توسعه باسنک

 گروه توسعه باسنک(ترانه که هنگام نقش حنا بر روی دست عروس یا داماد خوانده می شود).

مردم جزیره حنا را گیاهی بهشتی می دانند و نقش ها و نگاره های زیبا و متنوع حنا بر دست و پای نو عروسان و تازه دامادهای  جزیره هرمز  را وانمودی از شگون و شکوفایی زندگی در  جزیره هرمز می شمارند.
در باور مردم ˈحنا از جنت استˈ و اثری از بهشت و نشانه ای از شادی، مهر و نیکبختی دارد، حنا که در گویش محلی به آن ˈحنیرˈ می گویند با خود خنکای دریا را به همراه دارد و برای تمام آفت های پوستی و تاول های دردناک درمانی موثر است، شاید آبی باشد که بر آتش می ریزند.
پدید آوردن نگاره های بر دست و پا به ویژه دست و پای عروسان نه تنها بخشی مهم از جشن عروسی سنتی ، بلکه در شمار هنرهای ممتازی است که زنان و دختران جزیره به آن علاقه دارند. از حنا علاوه بر عروسی ها درجشن های دیگر نیز استفاده می شود مانند: عید سعید فطر و قربان که مهمترین اعیاد در جزیره قشم است.
حنابندان مشهورترین آیینی است که در بر پایی آن حنا نقش کلیدی دارد. آیین عروسی در قشم با حنابندان آغاز می شود و در باور عوام بستن حنای عروس از واجبات است و بستن آن به دست و پای عروس و داماد لازم و از بخش های جدا نشدنی جشن عروسی است.
بسیاری از گردشگران به هنگام سفر دوست دارند علاوه بر بازدید از جاذبه های گردشگری مشتاق هستند تا هنر نقش و نگار حنایی را که بر دست دختران و زنان  جزیره هرمز می بینند بر روی دستان خود تجربه کنند.

جهت تشکیل گروه توسعه  باسِنَک اقدامات ذیل انجام گرفت : 

  • ترسیم شبکه مشاغل توسط کارشناسان؛
  • ارزیابی بازار، شناسایی  بازار فروش محصولات صنایع دستی ؛
  • شناسایی گروه های فعال و علاقمند در حوزه ی هنر نقش حنا ؛
  • استخراج نیازهای آموزشی زنان در حوزه ی نقش حنا؛
  • برگزاری کارگاه شناخت، تحلیل، تصمیم با بانوان جزیره ؛
  • استخراج مشکلات و راهکارهای گروه باسنک؛
  • انتخاب نام گروه؛
  • انتخاب رئیس و دبیر گروه؛
  • آموزش دوره های اقتصادی و برند سازی؛
  • آموزش دوره های تخصصی نقش حنا توسط اعضاء گروه؛
  • طراحی بنر و تبلیغات محیطی؛
  • شروع به کار در کنار ساحل؛
  • مذاکره با شهرداری جهت گرفتن غرفه و شروع به کار؛
  • تشکیل گروه مجازی جهت برند سازی؛
  • گرداوری اطلاعات بابت تاریخچه نقش حنا در جزیره؛
 

۷٫گروه توسعه دختولوک

دختولوک هرمزگان به عنوان دومین عروسک بومی محلی در آثار ملی کشور ثبت شده است.  دُختُو لوک به معنای دخترک ، عروسک و اسباب بازی محلی دختران هرمزگانی، و نمادی از هنرنمایی مادرانی است که بدون داشتن اسباب بازی های صنعتی و پیشرفته ، با پارچه و وسایل ساده این عروسکها را می ساختند.
اهمیت پاسداشت میراث فرهنگی ناملموس هرمزگان است. هدف از ساختن این اسباب بازی محلی حفظ و احیای صنایع دستی ، فرهنگ بومی و همچنین تأمین معیشت خانواده های  جزیره هرمز است .

جهت تشکیل گروه توسعه  باسِنَک اقدامات ذیل انجام گرفت : 

  • در جهت تشکیل گروه توسعه دخت لوک اقدامات ذیر صورت گرفت:
  • ترسیم شبکه مشاغل توسط کارشناسان؛
  • ارزیابی بازار، شناسایی  بازار فروش محصولات صنایع دستی- عروسک محلی ؛
  • شناسایی گروه های فعال و علاقمند در حوزه ی خیاطی خصوصا دخت لوک؛
  • آسیب شناسی عروسک محلی دختولوک،
  • استخراج نیازهای آموزشی اعضاء گروه؛
  • تشکیل و انصراف اعضاء در خصوص عدم تفاهم در تهیه عروسک دختولوک
  • فعالیت مجدد اعضاء علاقمند به تولید عروسک محلی،
  • رایزنی با انجمن های دوستدار کودک در خصوص حمایت از عروسک محلی؛
  • برنامه ریزی جهت ورکشاپهای آموزشی ؛
  • رایزنی با اساتید دانشگاه بندر عباس در خصوص آموزش تخصصی دختولوک؛
  • برگزاری جلسه تهیه و تدوین آئین نامه داخلی گروه  توسعه دختولوک.

صنایع غذایی در جزیره هرمز

غذا موجب پیوند صمیمی میان تاریخ و فرهنگ مردم جامعۀ میزبان با گردشگران می‌شود. غذا یک زبان مشترک است و مهم‌تر این‌که یک حق جهانی است. مانند هر زبان دیگری برای ارتباط، اشتراک در احساسات، عواطف و هیجان به کار گرفته می‌شود. لذت غذا صرفاً به‌واسطه خوردن نیست بلکه به سبب اشتراک آن با دیگران نیز هست.
در عصری که زندگی می‌کنیم، همه ویژگی‌های تاریخی و فرهنگی این قابلیت را دارند که به یک محصول گردشگری و جهانگردی تبدیل شوند. پیش‌بینی‌ها همگی بیانگر این هستند که هم گردشگری و هم غذا دو مورد از پویاترین بخش‌ها در این قرن بوده و با توجه به تمایل فعلی برای کاهش ساعات کار و افزایش تدریجی زمان فراغت، بیشتر از پیش نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. سفر، دیگر یک کالای لوکس و تجملی محسوب نمی‌شود، بلکه بخشی از زندگی طبیعی برای بسیاری از افراد است که به دنبال کارهای متفاوتی برای انجام دادن هستند.
گردشگری غذا یکی از انواع گردشگری است که می‌تواند نقش مهمی در جذب توریست‌ها داشته باشد. این نوع گردشگری به آداب و رسوم و فرهنگ هر کشوری مرتبط است و برای بازدیدکنندگانی که از سایر کشورهای جهان با فرهنگی متفاوت به این کشورها قدم می‌گذارند و آماده تجربۀ فرهنگ و رسوم و غذاهای آنان هستند، جذابیت دارد. هم‌اکنون گردشگری غذا در دنیا ۲۰۰ میلیارد دلار درآمد دارد؛ درآمدی که ایران تاکنون از آن غافل بوده است. کشور ما به‌واسطه تنوع قومی و فرهنگی، دارای فرهنگ‌های گوناگون در امر غذا است اما گردشگران در ایران، تنها با تعداد محدودی از خوراک‌ها و غذاهای تکراری مواجه می‌شوند. این در حالی است که در بسیاری از کشورها جشنواره‌هایی در این زمینه برای توسعه گردشگری داخلی و خارجی برگزار می‌شود.
گردشگری غذایی یک فعالیت عمومی و همه‌جانبه است و تمامی جنبه‌های غذا از دستگاه‌های فروش خودکار و فروشنده‌های دوره‌گرد گرفته تا رستوران‌های لوکس و درجه‌یک را پوشش می‌دهد و هرکسی که به هر شکلی با غذا سروکار دارد، قسمتی از این صنعت محسوب می‌شود. بااین‌حال اهداف کاربردی هر استراتژی بازاریابی گردشگری غذایی، بر اساس غذای محلی و فرهنگ ارائه¬ی آن، منبعی مهم برای رونق گردشگری محسوب می¬شود. برای مثال در چند دهه اخیر، رشد اینترنت سبب شده که به رسانه¬ی تبلیغاتی بسیار کارآیی تبدیل شود که به‌صورت بالقوه حمایت بسیاری از توسعه-ی گردشگری دارد. و جست‌وجوی گردشگران غذایی، برای توسعه و تولید، مبتنی بر رضایت مشتریان مختلف است. به‌طورکلی گردشگری غذا راهی است که قدرت کشورها برای جذب گردشگر را افزایش می‌دهد و آگاهی عمومی نسبت به برند آن‌ها را در سراسر جهان بیشتر می‌کند. ایران نیز دارای ظرفیت‌های فراوان، آب‌وهوای متنوع و قومیت‌های مختلف است و همین امر چنانچه اشاره شد، زمینۀ لازم را برای رشد و توسعه بالقوه گردشگری غذا فراهم می‌کند. بااین‌وجود، این نوع گردشگری تاکنون آن‌چنان‌که بایدوشاید به تحقق نپیوسته است.
بنابراین، می‌توان با توجه به راهکارهایی را اتخاذ کرده و تبلیغ برندهای غذای ایرانی و همچنین برگزاری رویدادهای مربوط به گردشگری غذا، حتی آموزش غذاهای ایرانی و افزایش رستوران‌های ایرانی این نوع گردشگری را تقویت کرد.همچنین برگزاری جشنواره‌ها و فستیوال‌های غذایی در محیط‌های مختلف روستایی و شهری، برگزاری تورهای غذا برای آموزش پخت غذاهای محلی ازجمله راهبردهای توسعه گردشگری غذا هستند. راه‌اندازی رستوران‌هایی که تنها به ارائه غذاهای محلی یک استان مبادرت کند یا افزودن غذاهای محلی در منوهای رستوران‌ها نیز به‌عنوان یک راهبرد مطرح است. همچنین شرکت در فستیوال‌های جهانی، معتبر و شناخته‌شده مرتبط با صنعت گردشگری خوراک می‌تواند کمک شایانی به معرفی غذاهای ایرانی در بازارهای بین‌المللی کند.
با توجه به  اهمیت صنایع غذایی در صنعت گردشگری هرمز اقدامات ذیل صورت گرفت
  1. شبکه اشتغال صنایع غذایی

بر طبق آسیب‌شناسی و نظرسنجی صورت گرفته درزمینهٔ صنایع غذایی جزیره هرمز ، باوجود مشکلات در خصوص تأمین مواد غذایی در این جزیره؛ نیازمند سازوکار مشخص در خصوص شبکه صنایع غذایی است. ازاین‌رو در طراحی شبکه مشاغل صنایع غذایی باقدرت بیشتر غذای محلی و نان محلی نسبت به سایر مشاغل قرار دارد و این امر نسبت می‌شود برای شناسایی و جذب دانش بیشتر به‌منظور تنوع و ایجاد سبک‌های جدید فعالیت کنند.

۱-۲-۱٫  گروه توسعه آشپز باشی (غذای محلی)

  • نیاز سنجی و بررسی مشکلات گردشگران در مقصد گردشگری در حوزه غذاهای محلی و بررسی راهکارهای آن جزیره هرمز،
  • تهیه ساز و کار ساماندهی مواد غذایی در قالب تشکیل گروه های توسعه توسط کارشناسان بنیاد برکت،
  • شناسایی افراد مستعد  و توانمند در حوزه تولید صنایع و فراوری های غذایی (غذای محلی- نان محلی- شیرینی پزی- ترشی و ادویه جات) جهت تشکیل گروه توسعه– تعاونی صنایع و فراورده های غذایی،
  • شناسایی افراد مستعد و توانمند توانمند و تاثیرگذار در حوزه بازاریابی- فروش- ارتباط با گردشگر جهت فعالیت در گروه – تعاونی،
  • جلسه توجیهی طرح آسمان با اعضاء فعال رستوران داران و غرفه داران جهت تشکیل و گسترش کسب و کار و ساماندهی غذاهای محلی؛
  • آموزش فعالیت کار گروهی نحوه همکاری به منظور تامین منافع جمعی نحوه تصمیم گیری مشارکتی مسئولیت پذیری تقویت همبستگی و انسجام گروهی  پس انداز کردن  شناخت نیازهای اولیه  فرهنگ گردشگری و …
  • آموزش طرح توجیهی و آیین نامه
  • تدوین آیین نامه داخلی
  • تشکیل صندوق پشتیبان ( این گروه در حال تشکیل صندوق می باشند ).

گروه توسعه سر آشپز(غذای محلی)

  • نیاز سنجی و بررسی مشکلات گردشگران در مقصد گردشگری در حوزه غذاهای محلی و بررسی راهکارهای آن جزیره هرمز،
  • تهیه ساز و کار ساماندهی مواد غذایی در قالب تشکیل گروه های توسعه توسط کارشناسان بنیاد برکت،
  • شناسایی افراد مستعد  و توانمند در حوزه تولید صنایع و فراوری های غذایی (غذای محلی- نان محلی- شیرینی پزی- ترشی و ادویه جات) جهت تشکیل گروه توسعه– تعاونی صنایع و فراورده های غذایی،
  • شناسایی افراد مستعد و توانمند توانمند و تاثیرگذار در حوزه بازاریابی- فروش- ارتباط با گردشگر جهت فعالیت در گروه – تعاونی،
  • جلسه توجیهی طرح آسمان با اعضاء فعال رستوران داران و غرفه داران جهت تشکیل و گسترش کسب و کار و ساماندهی غذاهای محلی؛
  • آموزش فعالیت کار گروهی نحوه همکاری به منظور تامین منافع جمعی نحوه تصمیم گیری مشارکتی مسئولیت پذیری تقویت همبستگی و انسجام گروهی  پس انداز کردن  شناخت نیازهای اولیه  فرهنگ گردشگری و …
  • آموزش طرح توجیهی و آیین نامه
  • تدوین آیین نامه داخلی
  • تشکیل صندوق پشتیبان ( این گروه در حال تشکیل صندوق می باشند ).
 

گروه توسعه فاطمه نیک(فرآورده های غذایی- بسته بندی سبزیجات ترشیجات و ادویه جات)

  • تهیه ساز و کار و ساماندهی مواد غذایی در قالب تشکیل تعاونی توسط کارشناسان بنیاد برکت؛
  • آشنایی یکی از اعضاء فعال گروه با طرح آسمان و پیگیری جهت تشکیل گروه و گسترش کسب و کار؛
  • بررسی مشکلات گروه و توسعه کسب و کار و راهکارهای آن ؛
  • جلسه توجیهی طرح آسمان با اعضاء فعال دارای کسب و کار خانگی در منزل خانم حنیفه گلزاری ؛
  • جمع آوری مدارک اعضاء گروه؛
  • آموزش فعالیت کار گروهی نحوه همکاری به منظور تامین منافع جمعی نحوه تصمیم گیری مشارکتی مسئولیت پذیری تقویت همبستگی و انسجام گروهی  پس انداز کردن  شناخت نیازهای اولیه  فرهنگ گردشگری و …
  • انتخاب رئیس و دبیر گروه؛
  • انتخاب نام گروه «شهیده فاطمه نیک »؛
  • آموزش طرح توجیهی و تدوین آیین نامه  داخلی اعضاء؛
  • تدوین آیین نامه داخلی با همفکری اعضاء؛
  • تشکیل صندوق پشتیبان (این گروه به دلیل عدم دسترسی به بانک موفق به افتتاح حساب نشده اند)؛