گروه توسعه مُم گپو  و بَپ گپو :

حصیر بافی از جمله بافته های زنان و مردان روستایی استان های هرمزگان است که هنوز در برخی از روستاهای میناب ، بشاگرد و حاجی آباد رایج است؛ این هنر که نخستین گام انسان های اولیه در زندگی اجتماعی محسوب می شود از شیوه‌های مبتدی قالی بافی به شمار می رود. هنر حصیربافی در هرمزگان رو به زوال است و گسترش آموزش رشته حصیربافی در هرمزگان ضروری است. حصیر از گذشته تا به امروز مصارف متنوع و گوناگونی چون کیف، سبد نان، زنبیل ، سبد میوه، زیرانداز، داشته است و از سبد برای جمع آوری خرما ، آجیل و سبزی از آن استفاده می کردند. کارگاه های آموزشی حصیربافی در سطح استان به ویژه در مناطقی که این صنعت رونق دارد باید ایجاد شود و با آموزش می توان این هنر با ارزش را حفظ و به نسل آینده منتقل کرد.
لذا در جهت حفظ و احیای این فرهنگ بومی که بتواند در تامین نیازهای زنان و معیشت خانواده نقش مهمی داشته باشد  سعی کارشناسان و تسهیلگران بر آن است تا بتوانند زنان، دختران و نوجوانانی که در این زمینه مشغول به فعالیت هستند را شناسایی و یکی از گروه های توسعه را به این امر اختصاص دهند.
در جهت تشکیل گروه توسعه  صنایع دستی اقدامات زیر صورت گرفت:
  • جلسه با خانم زارع مسئول بهزیستی جزیره هرمز و دریافت لیست اسامی معلولین و زنان سرپرست خانوار جهت تشکیل گروه توسعه؛
  • نیاز سنجی بومی از مدیران بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی از زنان سرپرست خانوار و معلولین نیازمند به اشتغال مددجویان؛
  • برگزاری کارگاه شناخت، تحلیل، تصمیم با مددجویان بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی (ره)؛
  • ارزیابی بازار و شناسایی  بازار فروش محصولات کاش و پیش( محصولات حصیر بافی) با مددجویان؛
ارائه پیشنهاد گروه مبنی بر  کار جمعی در خصوص  آموزش توسط استاد ماهر و فراهم کردن زمینه جهت تولید و فروش محصولات کاش و پیش؛
  • تصمیم گیری جمعی مبنی بر تشکیل گروه کاش و پیش ( گروه توسعه )؛
  • پیشنهاد یکی از فعالان فروش صنایع دستی مبنی بر حمایت از تولیدات این گروه جهت فروش و ارائه در نمایشگاه های داخل و خارج از کشور؛